Günel Natiqdən ata sevgisini tərənnüm edən şeir

Bu gün atalar günü imiş

Və atam haqqında

Mənim atam nə kimsəyə bənzərdi,
Nə də kimsə bənzəyə bildi ona.
Mənim atam bu dünyada tək idi;
bir özü, bir də özü.
Nə dünyanın işi vardı onunla,
Nə onun umacağı dünyadan.
Köhnə bir stolu vardı
Yazar, yazardı…
Atam öləndən sonra atdıq o stolu,
Çox köhnə idi, sınıq idi.
İndi anlayıram:
o sınıqlar çox şeyi bütöv saxlayırdı.

Müəllif: Günel Natiq

Mənbə: Odlar.media